Czuję, że wiem dużo, ale wciąż za mało. Nie jestem jeszcze gotowa, żeby mówić publicznie. Inni mają większe doświadczenie, więc lepiej się nie odzywać, po co mam się narażać. A co jeśli ktoś mnie sprawdzi i okaże się, że nie jestem wystarczająco kompetentna? 

Tak bardzo często brzmi syndrom oszusta w codziennym myśleniu, jako ciągłe powątpiewanie w siebie, które podcina skrzydła o blokuje w działaniu. Jeśli miewasz podobnie, to mam dla Ciebie dobrą wiadomość.

Syndrom oszusta pojawia się właśnie u osób kompetentnych

Najczęściej dotyka tych, którzy:

• myślą samodzielnie,
• widzą złożoność tematów,
• mają świadomość odpowiedzialności za słowa,
• pracują z ludźmi lub wiedzą.

Im więcej wiesz, tym więcej widzisz niuansów. A im więcej niuansów widzisz, tym trudniej mówić z pełnym przekonaniem. W efekcie pojawia się,to jeszcze poczekam… I to „jeszcze” potrafi trwać latami.

Jak syndrom oszusta blokuje widoczność i rozwój w biznesie

W praktyce nie wygląda dramatycznie. Jest to zasadniczo spokojny racjonalny, spokojny, logiczny głos w Twojej głowie, który sprawia, że.

• odkładasz publikowanie treści takich w zgodzie ze sobą, jak naprawdę myślisz,
• niekończące się poprawki tekstów, gonienie za viralami i gotowymi templatkami,
• rezygnowanie z prowadzenia Instagrama lub innych social mediów.
• obniżanie cen względem konkurecji – brak odwagi do adekwatnej do swoich możliwości stawki.
• unikanie mówienia o sobie i swoich osiągnięciach wprost.

Na zewnątrz wygląda jak skromność lub rozwaga. W środku często jest napięcie i poczucie, że ciągle brakuje jednego elementu, który dałby prawo do wypowiadania się na dany temat.

Nie mam prawa się wypowiadać To jedno z najsilniejszych przekonań towarzyszących syndromowi oszusta.

Często brzmi jak fakt, nie jak myśl. A jednak:

• nikt nie wydaje zezwoleń do wypowiedzi,
• żaden urząd nie sprawdza, czy już wolno,
• twoi odbiorcy nie czekają, aż będziesz wiedzieć wszystko.

Wypowiedź nie jest deklaracją bycia ekspertem od wszystkiego. Jest podzieleniem się tym, co wiesz na dziś. Wiele osób czeka na moment, w którym:

• znikną wątpliwości,
• pojawi się pełna pewność,
• wiedza będzie kompletna.

Ten moment zwykle nie nadchodzi. Wiedza rozwija się w trakcie działania, mówienia, pisania, pracy z ludźmi. Nie przed.

Masz prawo wypowiadać się z poziomu, na którym jesteś teraz.
Masz prawo zaznaczyć kontekst, zakres i perspektywę.
Masz prawo nie wiedzieć wszystkiego.

Syndrom oszusta a porównywanie się do innych

Syndrom oszusta bardzo często nasila się wtedy, gdy porównujesz się do osób:

• bardziej rozpoznawalnych,
• dłużej obecnych w branży,
• mówiących z większą pewnością.

Wtedy łatwo uznać, że: Skoro oni są tacy dobrzy, to ja jeszcze nie powinnam się odzywać. Tyle że porównujesz swój proces do czyjegoś efektu. Więcej piszę o porównywaniu się w artykule: Kiedy porównywanie się do sukcesu innych zaczyna szkodzić.

Co naprawdę pomaga, zamiast czekania na gotowość?

Pomaga zmiana pytania:
z czy już mogę? na co chcę powiedzieć z miejsca, w którym jestem?

Pomaga też świadoma, zaplanowana widoczność, taka, która:

• nie przeciąża,
• nie wymaga natychmiastowej pewności,
• pozwala oswajać ekspozycję krok po kroku.

Syndrom oszusta sprawia, że wyraźnie odsuwasz moment, w którym pozwalasz sobie mówić własnym głosem, w zgodzie ze sobą i tym co naprawdę myślisz. To, co wiesz dziś, jest wystarczające, żeby zabrać głos. Nie musisz mieć pełnej mapy, żeby zrobić kolejny krok. Widoczność zaczyna się od zgody na mówienie z tego miejsca, w którym jesteś.